بیش از یک ماه پس از ایدا ، خانواده ای که همه چیز را از دست داده اند هنوز بدون خانه هستند


اسکار گومز اعلامیه ای برای یک آپارتمان زیرزمینی در چراغ چراغ در کوئینز مشاهده کرده بود.

در سال 2011 ، او به دنبال آپارتمانهایی برای خود ، خواهرش و دختر 10 ساله اش لیتزی بود که گومز در پرورش آنها کمک می کرد. این سه نفر به همراه دیگر اعضای خانواده بزرگ خود در خانه ای که در وودساید اجاره کرده بودند زندگی می کردند. اما صاحب آن ملک را می فروخت و می خواست آنها را ترک کند.

شکار مکان جدیدی برای زندگی دلسرد کننده بود. تعداد کمی از صاحبخانه ها به مهاجران اخیر که فاقد مدارک بودند اجاره می دادند. اما صاحب آپارتمان زیرزمین با کاغذهای نسبتاً کمی از آنها استقبال کرد ، شاید به این دلیل که به کد مربوط نبود. سقف ها خیلی کم بود. نور طبیعی و تهویه کافی وجود نداشت. تنها چیزی که برای جابجایی نیاز داشتند یک نامه توصیه از صاحبخانه قبلی خود و اثبات اشتغال بود.

گومز اتاقی را با پنجره کوچکی در جلوی آپارتمان گرفت که کمی بیشتر از یک تشک دوقلو اندازه داشت. لیتی و مادرش در یک اتاق بدون پنجره در مرکز مشترک بودند. راهروی کوچکی که بین اتاق خواب ها قرار داشت ، دو برابر آشپزخانه شد. هوا تنگ و تاریک بود ، اما با قیمت 1250 دلار در ماه ، آن چیزی بود که می توانستند بپردازند.

“این یک تغییر شدید بود. فضای وسیعی داشتیم. ما یک اتاق ناهار خوری بزرگ ، یک اتاق نشیمن ، یک حمام بزرگ داشتیم ، ”گومز گفت. “برای رفتن به یک آپارتمان کوچک ، کار دشواری بود.”

با گذشت سالها ، اعضای خانواده بیشتری به زیرزمین و سپس بعداً به آپارتمان طبقه اول در بالا نقل مکان کردند. در مجموع ، 15 نفر ، از جمله چهار خواهر و برادر دیگر گومز ، شرکا و فرزندان آنها ، خانه کوچک را در خانه وودساید نامیدند – هزاران مایل از گوئررو ، مکزیک ، جایی که گومز در آن بزرگ شد.

آنها با هم مجموعه ای از مشاغل ضروری برای اقتصاد شهر نیویورک را پوشش دادند – یک کارگر ساختمانی ، یک پرستار بچه ، یک خانه دار. گومز و دو خواهر و برادر دیگر در یک سوپر مارکت قفسه ذخیره می کنند. و با این حال ، یکی از اعضای خانواده همیشه برای آشپزی ، تمیز کردن و سرگرمی فرزندان خود در آنجا بود.

سپس باران آمد. هنگام بارش شدید باران ، گاهی یک یا دو اینچ آب در قسمتهایی از زیرزمین تجمع می یابد. به طور معمول ، خانواده اموال خود را از زمین برداشته و شروع به تمیز کردن می کنند.

این قبل از آن بود که بقایای طوفان ایدا ماه گذشته با وحشیگری این شهر را هدف قرار دهد و همه رکوردها را شکست. بیش از سه اینچ باران در یک ساعت بارید و آپارتمان زیرزمین آنها و همه چیز را در آن ویران کرد. اکنون ، بیش از یک ماه بعد ، گومز و خانواده اش هنوز در جستجوی مکانی برای زندگی هستند و به دنبال هر چیزی به غیر از یک خانه زیرزمینی غیرقانونی دیگر می گردند. اما بدون وضعیت قانونی ، حساب های بانکی و خطوط اعتباری ، آنها ممکن است چاره دیگری نداشته باشند.

خانواده گومز در سال 2011 به زیرزمینی در وودساید نقل مکان کردند.

فلش

خانواده گومز در سال 2011 به زیرزمینی در وودساید نقل مکان کردند.

اسکات هاینس/گاتهامیست

Vivir Para Contarla ، “زندگی برای گفتن داستان”

شبی که آیدا ضربه خورد ، گومز در آپارتمان زیرزمین خود ایستاد – در حالی که فاضلاب از توالت و دیگر وسایل لوله کشی فوران می کرد. او به زودی خود را در آب عمیق زانو دید که به سرعت بالا می آمد. وی با رها کردن تمیز کردن ، برادرزاده های 10 ماهه و 9 ساله خود را بیدار کرد و آنها را در آپارتمان بالا به محل امن برد. دقایقی بعد او برای خرید اشیای قیمتی – گذرنامه و سایر اسناد و مدارک ، پس انداز نقدی خود – بازگشت ، اما در آن زمان آب تقریباً به سقف رسید.

“ما دیدیم که رویاهای ما ناپدید می شوند. کارهایی که سالها طول کشید تا کار برای آنها انجام شود. ما همه چیز را از دست دادیم ، “گومز گفت ، بنابراین بر احساسات غلبه کرد او به سختی توانست جمله خود را به پایان برساند. “من یک فرد با ایمان هستم و بارها به خدا دعا کردم که چنین چیزی برای ما اتفاق نیفتد.”

با این وجود ، او خانواده خود را از جمله افراد خوش شانس می داند. بلوکهای دورتر ، در آن سوی بزرگراه بروکلین-کوئینز ، یک خانواده سه نفره ، از جمله یک کودک نوپا ، در خانه خود غرق شدند ، به همراه هشت نفر دیگر در سراسر کوئینز که در آپارتمانهای زیرزمین آن شب جان باختند ، اکثر آنها خانه های غیرقانونی بودند. اگر گومز هنگام طوفان خوابیده بود ، معتقد است شمار کشته شدگان شهر شامل او ، خواهرزاده ها و خواهر خواهرش می شد.

گومز ، که سپس رمان نویس گابریل گارسیا مارکز را نقل قول کرد ، گفت: “ما باید خدا را شکر کنیم که زنده ایم.” “دیگران شانس یکسانی نداشتند. آنها برای روایت داستان زندگی نکردند. “

گروهی از مگس های میوه که زیرزمین پوسیده را تصاحب کرده بودند ، اکنون به طبقه بالا حرکت کرده اند.

گروهی از مگس های میوه که زیرزمین پوسیده را تصاحب کرده بودند ، اکنون به طبقه بالا حرکت کرده اند.

فلش

گروهی از مگس های میوه که زیرزمین پوسیده را تصاحب کرده بودند ، اکنون به طبقه بالا حرکت کرده اند.

اسکات هاینس/گاتهامیست

طوفان و پیامدهای آن توجه مجدد را به موضوعی متمرکز کرده است که قانونگذاران مدتهاست برای حل آن تلاش می کنند. برآورد ها تعداد نیویورکی هایی را که در آپارتمان های زیرزمینی غیرقانونی زندگی می کنند ، 100000 نفر اعلام کرده است ، اگرچه گروه های حامی فکر می کنند که این تعداد می تواند دو برابر آن باشد. هیچ آمار رسمی یا تجزیه جمعیتی وجود ندارد.

اما حامیان مسکن می گویند که موضوعات مشترکی را بین کسانی که در زیرزمین زندگی می کنند مشاهده می کنند.

“آنها اغلب مهاجر هستند ، اغلب افراد خانواده های دارای وضعیت مختلط هستند. آنها کارگران اصلی هستند. آنها کمترین دستمزد را دریافت می کنند. ” “آسیب پذیرترین نیویورکی ها در آپارتمان های زیرزمینی زندگی می کنند.”

پس از ایدا ، شهردار بیل دو بلاسیو طرحی را برای چگونگی اجتناب از پیامدهای مرگبار سیل های فاجعه بار دیگر با هدف قرار دادن اعلامیه های تخلیه و تخلیه ساکنان زیرزمین ارائه کرد. پیش از فصل طوفان سال آینده ، آژانس مدیریت اضطراری شهر قرار است با گروه های مبتنی بر اجتماع مشارکت کند تا ثبت نامی از آپارتمان های زیرزمینی ایجاد کند.

اما یک راه حل بلند مدت برای جلوگیری از خسارت های آتی در مناطق مستعد سیل مستلزم سرمایه گذاری 100 میلیارد دلاری در ارتقاء فاضلاب است ، هزینه ای که مقامات می گویند این شهر نمی تواند بدون بودجه قابل توجه فدرال پرداخت کند. تلاش های قبلی برای ارتقاء تعداد مسکن زیرزمین پس از قطع بودجه شهر برای برنامه آزمایشی سال گذشته در اوج همه گیری کووید -19 ، متزلزل شد.

دی بلاسیو همچنین تأکید کرده است ، با توجه به بحران مسکن ارزان قیمت شهر ، او به آژانس های شهری فشار نخواهد آورد تا اجرای خانه های غیرقانونی را افزایش دهند.

“من فکر نمی کنم این واقع بینانه باشد که بگوییم اجازه دهید هیچ کس در آنجا زندگی نکند [illegal basement apartments] زیرا من نمی دانم همه افرادی که به مکانی برای زندگی نیاز دارند به کجا خواهند رسید. ” وی افزود: “البته ما به امنیت مردم نیاز داریم. این یک مشکل واقعاً سخت است. “

یک ماه پس از آنکه خانواده گومز هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند.

یک ماه پس از آنکه خانواده گومز هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند.

فلش

یک ماه پس از آنکه خانواده گومز هنوز به دنبال مکانی برای زندگی هستند.

اسکات هاینس/گاتهامیست

“ما فقط به خانه نیاز داریم”

بیش از یک ماه از وقوع سیل می گذرد ، وسایلی که می توان از آپارتمان زیرزمین خانواده گومز نجات داد ، هنوز در جلوی خانه انباشته شده و روی آن تارهای آبی پوشانده شده است. زندگی متزلزل است.

گومز از آژانس فدرال مدیریت اضطراری درخواست کمک کرده است ، زیرا وی واجد شرایط است زیرا فرزندانش شهروند ایالات متحده هستند ، اما او همچنان منتظر تأمین بودجه است. در همین حال ، او ، خواهرش و دخترش لیتزی ، با خانواده در آپارتمان بالای خانه سیل زده خود می خوابند. ده نفر اکنون در یک آپارتمان سه خوابه مشترک هستند. دیگران که در زیرزمین زندگی می کردند ، پراکنده شده اند و با خانواده بزرگ در سایر مناطق کوئینز اقامت داشته اند.

خانواده دو هفته بدون پخت گاز و آب گرم به سر بردند. گروهی از مگس های میوه ، که ابتدا توسط قالب روی دیوارهای زیرزمین کشیده شده بودند ، اکنون به طبقه بالا مهاجرت کرده اند.

چند شب در هفته ، بعد از شیفت کاری خود در سوپرمارکت ، گومز گروهی از دوستان خود را برای تمرین رقص سنتی محلی مکزیک ، به منظور آماده شدن برای دختر دختر ، هدایت می کند. Quinceañeraبه لیتیز ، در حال حاضر 19 ساله ، سال اول کالج خود را در حالی که به صورت پاره وقت کار می کرد ، آغاز کرده است.

"ما فقط به خانه نیاز داریم ،" گفت لیتی گوتیرز ، 19 ساله.

فلش

لیتیز گفت: “این بسیار استرس زا است زیرا شما می گویید:” وای ، من خانه ای ندارم که به آنجا بروم و در آرامش تکالیف خود را انجام دهم. ” او شب های متمادی را در کتابخانه مدرسه می گذراند ، به خاطر مکانی آرام که می تواند هدفون را روی سرش بگذارد ، به موسیقی گوش دهد و سعی کند روی کارهای مدرسه تمرکز کند.

او گفت: “ما فقط به خانه نیاز داریم.”

گومز گفت: “ترس وجود دارد ، نگرانی ، عدم اطمینان.” “به محض شروع باران ، نمی توانید بخوابید.”

اما درست همانطور که یک دهه پیش بود – هنگامی که او برای اولین بار برگه ای را برای آپارتمانی که اکنون پشت سر گذاشته اند مشاهده کرد – جستجوی خانه جدید چندین موانع ایجاد می کند. سایر اعضای خانواده در هفته های اخیر توسط صاحبخانه ها کنار گذاشته شده اند. گومز معتقد است که به دلیل وضعیت مهاجرت مورد تبعیض قرار می گیرند.

وی گفت: “اگر شهروند یا ساکن قانونی نیستید ، اجاره یک آپارتمان در یک ساختمان بسیار دشوار است.” گویی دسترسی مهاجران به خانه با عزت برای مهاجران ممنوع است. »

دیدگاهتان را بنویسید